Blogoscars Unofficial Entry - Τα αντι-blogoscars

Warning:Τhis is a diary of hate!Σκόπευα στην τελευταία μου ανάρτηση για τα blogoscars να δώσω μιά μικρή δικαιολόγηση για όσους ηθοποιούς,σκηνοθέτες,ταινίες άφησα απ'έξω.Επειδή,όμως,η όλη διαδικασία βασίζεται στο fun & fan factor,σκέφτηκα πως θα ήταν καλύτερα να..."κράξω" με μιά λίστα.Χωρίς,λοιπόν,να θέλω να προσβάλλω τις επιλογές των υπολοίπων για τις δικές τους λίστες και χωρίς,απαραίτητα,να σημαίνει οτί οι ίδιοι καλλιτέχνες του χρόνου δε θα είναι διακριθέντες,σας παρουσιάζω τα αντι-blogoscars μου,με πολλές ισοβαθμίες για να χωρέσω όσους αποφάσισα να αγνοήσω παντελώς φέτος.(Προσοχή:Δεν αποτελεί κατηγορία "Χρυσά Βατόμουρα",στην πλειονότητα της,αλλά μια λίστα από ανθρώπους,κινήματα και δημιουργήματα που συνήθως έχουν ανταπόκριση,αλλά φέτος δεν κατάφεραν να με αγγίξουν)

10)

Ευρωπα'ι'κό σινεμά.Δεν έχει περάσει,ξανά,χρονιά με τόσο λίγες ευρωπα'ι'κές ταινίες στα top των επιλογών μου.Δε μπορώ να δεχθώ οτί το ευρωπα'ι'κό σινεμά βρίσκεται σε μαρασμό,με εξαίρεση,όμως,το αγγλικό σινεμά,για φέτος πιάσαμε πάτο...

9)

Joel & Ethan Coen.Αποτελούν,πλέον,το Γιώργο Νταλάρα της έβδομής τέχνης:Προσπαθούν με απόλυτη επιμέλεια να συμπεριλάβουν ΟΛΑ τα κινηματογραφικά είδη στο ρεπερτόριο τους.Και άν άλλες χρονιές η προσπάθεια τους ήταν ευγενής,ώς και επιτυχημένη,φέτος δε με έπεισαν στο ελάχιστο.Φανταστείτε του χρόνου που διασκευάζουν και το Gambit.H γενικότερη απέχθεια μου για τα remakes,λοιπόν,αλλά και η αποδοχή του "Miller's Crossing" ώς της μόνης ταινίας των Κοέν που αγγίζει το άριστο,οδήγησαν τους συμπαθείς αδερφούς στα αντι-blogoscars.

και

Αlejandro Gonzalez Inarritu.Ο Φώσκολος θα έκλαιγε από συγκίνηση...

8)

Τim Burton."Ιt's not a remake,it's a re-imagining" φώναζε πρίν κάποια χρόνια για το "Planet Of The Apes".Αναρωτιέμαι τί θα είχε να πεί τώρα για το "Alice In Wonderland".Άς παραδεχθούμε οτί εξακολουθούμε να προμοτάρουμε το μύθο και όχι τον καλλιτέχνη.Eπειδή,λοιπόν,κακοδιαχειρίστηκε μία από τις αγαπημένες ιστορίες και επειδή "έκαψε" τη Mia Wasikova(όποιος την έχει δεί στο "In Treatment" καταλαβαίνει για τί ερμηνευτική ελπίδα μιλάμε),η 8η θέση του αξίζει.

7)

David Fincher.Οι σχέσεις στοργής με το σκηνοθέτη τερμάτισαν όταν είδα το "Zodiac" και,κυρίως,όταν διαπίστωσα οτί οι περισσότεροι το λάτρεψαν για να το λατρέψουν.Πρέπει να επιστρέψει σε πιο θαρραλέα projects...

6)

Shutter Island.Λίγο το polliticaly correct φινάλε,λίγο οι φανφάρες του Leo(θα τα πούμε και πιό πάνω για δαύτον) και λίγο το οτί ο Marty είναι ο μόνος,πλέον,από τους "μεγάλους" σκηνοθέτες που αναλαμβάνει projects κατά παραγγελία,με έκαναν να αδιαφορήσω για τη ταινία.Περίμενα περισσότερα...

5)

Uncle Boonme recalls his past lives.Πρόκειται για το νικητή των Καννών,με πρόεδρο τον Burton.Κατάλαβες τώρα!Μιλάμε για τεράστιο άθλο,να πέρνεις το πλέον πανανθρώπινο ζήτημα,το θέμα του θανάτου,και να το κάνεις αγνώριστο.Ο σκηνοθέτης είδε το θέμα μέσα από τα μάτια της θρησκείας και του τόπου και απέτυχε.Βάλτε μέσα και "σύνδρομα" για κομμουνισμό,αντάρτες κτλ.και καταλαβαίνετε που καταλήγουμε...

4)

Leonardo Di Caprio.Απορώ πώς όλοι οι σπουδαίοι σκηνοθέτες τον θέλουν για "μούσα" τους.Τον παραδέχομαι,όμως,και για αυτό.Προσωπικά,με έχει πείσει μονάχα στο "Revolutionary Road".Τη σβούρα σου και σ'άλλη παραλία...

Και

David Yates.Εδώ μιλάμε,μάλλον,για βατόμουρο.Γιατί λοξοκοιτάει επικίνδυνα άλλα εφηβικά αιμοσταγή "έπη" και γιατί προσέθεσε ένα ρεαλισμό στη σειρά που κλέβει πολλά από το παραμύθι.Πού είστε Chris Colombus,Alfonso Cuaron και,κυρίως,Mike Newell???

3)

Winter's Bone.Ίσως να φταίει που το είδα φρεσκοεγχειρισμένος στο 401,μαζί με 3 "σειρές" που είχα γνωρίσει την προηγούμενη μέρα.Όλοι πάντως του βάλαμε ένα τίμιο εξαράκι στα δέκα.Τίμιο,που απέχει μακράν,όμως,από τη μαζική υστερία που επικράτησε φέτος για την ταινία.Ανεξάρτητο και αμερικάνικο είναι δύο έννοιες που,για εμένα,δε συμβαδίζουν,άσε που αυτή η άθλια προφορά των rednecks μου προκαλεί αλλεργία...

2)

Τοy Story 3.Σκεφτόμουν πολύ σοβαρά,κάποτε,να κάνω τατουάζ το όνομα "ΑΝDY" στην πατούσα μου.Τόσο fan της διλογίας.Όμως,για εμένα,η τρίτη ταινία έχασε μια μοναδική ευκαιρία να κρατήσει τα πράγματα απλά και να γίνει μέρος της σπουδαιότερης,ίσως,τριλογίας.Η εισαγωγή ενός καταθλιπτικού αρκουδιού ώς arch-villain και η πολλαπλή επανάλειψη της "σούπας"-"θα μας παίξει,δε θα μας παίξει ο Αndy",με απογοήτευσαν.Θα μπορούσαμε να μιλάμε για αριστούργημα.

Και

Scott Pilgrim Vs.The World.Και ψυχή έχω και fan του Edgar Wright είμαι.Ίσως επειδή σιχαίνομαι τον Cera,ίσως γιατί το comic fun κομμάτι της χρονίας μου το είχαν,ήδη,καλύψει τα "Defendor" και "Kick Ass",κάτι,πάντως,δε μου πήγε καλά στην όλη ταινία...

1)

Βlue Valentine.Το overacting έδινε και έπαιρνε,όπως και η δηθενιά στη σκηνοθεσία.Το "μισώ" κυρίως,όμως,γιατί αποφάσισε να μας δείξει την κατάσταση Α και Β σε ένα ζευγάρι,αγνοώντας το προφανές και πιό σημαντικό:Τί τους οδήγησε από το Α στο Β?Αποκλειστικά για φρεσκοχωρισμένους ή για χρόνια μπακούρια που αναπολούν,ακόμη,την πρωτη γκόμενα που τους είπε 'Καλημέρα'....

Blogoscars Part IV - Best Script

10)

Ken Loach για το Lookin for Eric.Glory,glory Man Uniteeeeeedddddddddd......

9)

Chris Provezano και C.Gaby Mitchell για το Get Low.Για κάποιο διεστραμμένο λόγο μου θύμισε μια,προ ιδιωτικής τηλεόρασης,σειρά με το Γιώργο Πάτζα,το "Τί έχει να πεί ο κύριος Αλεξίου" ή κάτι τέτοιο.Η συνειρμική διαστροφή με εξιτάρει...

8)

Νicole Holofcener για το Please Give.Από τους πιό σπιρτάτους διαλόγους που έχω δεί σε ταινία τα τελευταία χρόνια.Θα μπορούσε να ανήκει στον Woody...

7)

Μicael και Peter Spierig για το Daybreakers.Vamp Noir και δε συμμαζεύεται...

6)

Jane Goldman και Matthew Vaughn για το Κick Ass."Δε θα μάθω ποτέ πώς τελειώνει το LOST".H ατάκα αυτή μίλησε στην καρδιά ενός μέλλοντα φαντάρου που θα έχανε,μάλλον,το φινάλε.

5)

Mark Heyman,Andres Heinz και John McLaughlin για το Τhe Black Swan.Γιατί κατάφερε να αναδείξει τη ψυχοπαθολογία του nerd με τρόπο μοναδικό.

4)

Aaron Sorkin για το Τhe Social Network.Σύμφωνοι,ο Sorkin είναι λιγάκι καλοχα'ι'δεμένος από τους χολυγουντιανούς παραγωγούς,ήθελε,όμως,μια κάποια μαεστρία για να κάνεις δραματοποίηση σε ένα τόσο contemporary subject.

3)

John Requa και Glenn Ficarra για το I Love You Philip Morris.Fun και πρωτοτυπία...

2)

Christopher Nolan για το Inception.Βρώμαγε Blade Runner από μακριά,όπως και να το κάνουμε,όμως,είχε την καινοτομία του...

1)

Μike Leigh για το Αnother Year.Απλά και αληθινά.Σχεδόν μαγικά.Και τόσο καθημερινά.Σαν μια οποιαδήποτε άλλη χρονιά...

Blogoscars Part III - Best Director

10)

Tom Hooper για το The King's Speech.Μία θέση του αξίζει,για τους κινδύνους που κάθε σκηνοθέτης αντιμετωπίζει όταν χειρίζεται μία αληθινή ιστορία,όχι όμως και για πρωτιά...

9)

Ben Affleck για το The Town.Ποτέ ξανά,ένας τόσο κακός ηθοποιός δε μεταλλάχθηκε σε ένα τόσο καλό σκηνοθέτη.


8)

Brad Anderson για το Vanishing On 7th Street.Κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή "έφαγε" τη θέση του David O.Russell για το The Fighter.Είμαι fan του Anderson από την εποχή του Machinist και,έκτοτε,δε με έχει απογοητεύσει.

7)

Roman Polanski για το Ghost Writer.Ο Hitchcock θα ήταν υπερήφανος.

6)

Μatthew Vaughn για το Kick Ass.Γιατί μου χάρισε μία από τις καλύτερες εμπειρίες σε κινηματογράφο.

5)

Μike Leigh για το Another Year.Μαέστρος...

4)

Christopher Nolan για το Inception.Γιατί του στέρησαν αδίκως μια υποψηφιότητα.Πρόκειται για το νεό Spielberg,χωρίς αυτό,βέβαια,να αποτελεί απαραίτητα κοπλιμέντο.

3)

Gaspar Noe για το Enter The Void.Είναι εστετιστής.Πάει,όμως,το μέσο ένα βήμα πιό πέρα.Ο ορισμός του-έχω την πλήρη επίβλεψη του πονήματος μου-σκηνοθέτη.

2)

Αnton Corbijn για το The American.O Jean Pierre Melville θα δάκρυζε από συγκίνηση.

1)

Darren Arronofsky για το The Black Swan.Πιο ώριμος από ποτέ...

Blogoscars Part II - Best actress in a supporting role

Η λίστα,μαζί με εκείνην του α'γυναικείου,για την οποία είμαι λιγότερο υπερήφανος.Λίγο η ένδοια σε καλούς γυναικείους ρόλους,λίγο το eligibility και λίγο το μπέρδεμα διοργανωτών και bloggers(καρφάκι) για το τί είναι α΄ και β' ρόλος(στις γυναίκες,ειδικά,πολύ πιο δυσδιάκριτο το όριο)με οδήγησαν στην παρακάτω δεκάδα.Στεναχωριέμαι,ειδικά,για το νούμερο 1,όχι γιατί δε το αξίζει,αλλά γιατί έπρεπε να είναι νούμερο 1 σε μιά άλλη λίστα...

10)

Jackie Weaver για το Animal Kingdom.Δεν είναι τυχαίο πώς όταν είχα δεί την ταινία,για την οποία όλοι μιλούσαν,η μόνη που κατάφερα να ξεχωρίσω τελικά,ήταν η Jackie Weaver.

9)

Helena Bonham Carter για το The King's Speech.Xρόνια τώρα την έχω ξεχωρίσει.Η δημόσια εικόνα της,την είχε αποπροσανατολίσει τελευταία.Με το ρόλο αυτό,όμως,έδειξε πώς βρίσκεται back on track..

8)

Naomi Watts για το Mother And Child.Θέση-επιβράβευση για τη συνολική της παρουσία φέτος,αλλά και για τον πιό kinky-bitch και,συνάμα,σπαρακτικό ρόλο της καριέρας της...

7)

Μila Kunis για το The Black Swan.Το στοματικό που αγάπησα...

6)

Κarina Fernandez για το Another Year.Tόσο μικρός,μα τόσο χαρακτηριστικός ρόλος.

5)

Greta Gerwig για το Greenberg.Αμφιταλαντεύτηκα για το άν θα έπρεπε να τη τοποθετήσω στο α' ή β' γυναικείο.Από τα πιό ερωτεύσιμα τυπάκια που έχουμε δεί στη μεγάλη οθόνη τελευταία.

4)

Βlake Lively για το The Town.Aπέδειξε οτί είναι και καλλιτεχνάρα...

3)

Chloe Moretz για το Kick Ass.Την βλέπει η Νάταλι Πόρτμαν του Leon και τα κάνει πάνω της...

2)

Violante Placido για το The American.Μάτια γεμάτα τρυφερότητα.Στήθη που μιλούν για μητρότητα.Κάνει κάθε κύτταρο μου να αναπνέει.Σας ευαγγελίζομαι τη νέα Sophia Loren...

1)

Lesley Manville για το Another Year.Πρόκειται για τον απόλυτο ερμηνευτικό άθλο.Η "Mary" της Lesley Manville θα αποτελέσει ρόλο ανθολογίας για το παγκόσμιο σινεμά και,οπωσδήποτε,δεν αξίζε με τίποτε να καταχωρηθεί στο β' γυναικείο.Τα ακούτε εκεί στα blogoscars;;;;;;

Blogoscars Part I - Best actor in a supporting role

Let the games begin...

10)

Sam Niell για το Daybreakers.Φαντάζεστε κάποιον καλύτερο για αρχιερέα των σκοτεινών δυνάμεων;CEO που μας...πίνει το αίμα και το χαιρόμαστε.

9)

Μichael Douglas για το Wall Street 2-Money Never Sleeps.Έπρεπε να γιορτάσουμε κάπως την επιστροφή του Gordon Gekko.Έτσι,για καλή ανάρρωση..

8)

Ιan McShane για το 44 Inch Chest.Είχαμε να δούμε τόσο αρχιδάτο ομοφυλόφιλο στο σινεμά από το Τhe Boondock Saints και τον Willem Defoe.

7)

Frank Langella για το All Good Things.Μικρός και χαρακτηριστικός ρόλος,αλλά η σκηνή του γεύματος με τη...συμπεθέρα θα μου μείνει χαραγμένη για καιρό.

6)

Jeremy Renner για το The Town.Εξαργύρωσε με τον καλύτερο τρόπο το Oscar Nomination για το Hurt Locker και μας προσέφερε έναν απίστευτης έντασης χαρακτήρα.

5)

Josh Brolin για το You Will Meet A Tall Dark Stranger.Για το βλέμμα του στη σκηνή που καταλαβαίνει οτί η "ήττα" του βρίσκεται στο απέναντι παράθυρο και όχι στο συγγραφέα-φίλο του που ανανήπτει στο νοσοκομείο.

4)

Andrew Garfield για το The Social Network.Από τη στιγμή που είδα το Boy A κατάλαβα πως μιλάμε για το next best thing.Τον επιβραβεύω φέτος με αυτήν τη τέταρτη θέση στη λίστα μου.Τα επόμενα χρόνια είμαι σίγουρος οτί θα τον δώ και παραπάνω.

3)

Geoffrey Rush για το The King's Speech.Ερμηνευτικός ογκόλιθος...

2)

Christian Bale για το The Fighter.Eίχα αμφιβολίες μέχρι πρόσφατα για το συγκεκριμένο ηθοποιό.Ίσως φταίει η κακή του άρθρωση.Φέτος,όμως,ήταν απλά συγκλονιστικός...

1)

Cillian Murphy για το Inception.Θα ξενίσει πολλούς η συγκεκριμένη επιλογή,ειδικά για έναν τόσο μικρό,σε χρονική διάρκεια,ρόλο.Η επιλογή αυτή έγινε για τρείς λόγους:1)Εάν δεν ήταν θεσπέσιος και πειστικός στο ρόλο του,όλο το περιεχόμενο της ταινίας θα ήταν αίολο 2)Ήταν ο μόνος στη ταινία που έδωσε ερμηνευτικό και ανθρώπινο βάθος και μας έκανε να ξεχνάμε το εκπληκτικό τεχνολογικό κομμάτι της ταινίας 3)Γιατί θεωρώ οτί δε θα ψηφιστεί από πολλούς,χωρίς να αποτελεί αυτό αυτοσκοπό.Μεγάλος ηθοποιός,νομίζω στο μέλλον θα λάμψει περισσότερο.

Blogoscars Unofficial Entry - Best Soundtracks 2010

5)

To trailer για το Inception.Ποτέ πρίν η επικότητα δεν εκφράστηκε τόσο χαρακτηριστικά.ΠΡΟΣΟΧΗ!Μιλάμε για το trailer μόνο!

4)

James Murphy για το Greenberg.

3)

Kick Ass-Various Artists.

2)

Jack Goes Boating-Various Artists.

1)

Tron Legacy - Daft Punk.

Βlogovision 2010

Φιλαράκια καλησπέρα!Η ανάρτηση αυτή δεν έχει σκοπό να μετατραπεί σε μία απολογία για την πολυετή μου απουσία και,δυστυχώς(για εμένα πρώτα από όλα),ούτε μια υπόσχεση για πιό συχνή επαφή.Αποτελεί,όμως,την αφορμή,κατ'αρχήν,για ένα υπέροχο δεκαπενθήμερο και ,ελπίζω,ακολούθως για ένα ετήσιο ραντεβού.Δεκάδες,πρός το παρόν,bloggers από όλη την Ελλάδα αποφασίσαμε,με την παρότρυνση 3 "πρωτοπόρων",να μοιραστούμε την αγάπη μας για το σινεμά και να δώσουμε τα δικά μας "όσκαρς" μέσα από μία μαζική ψηφοφορία που θα λάβει χώρα από 15 εώς και 29 Μάρτη 2011.Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να βρείτε εδώ

Όσο πιο πολλοί,τόσο πιο καλά!Προσωπικά,σκοπεύω να ψηφίσω με βάση το γούστο μου,αναδεικνύοντας,όμως,ποικίλες κρυφές σινεφίλ ισσοροπίες.Προσδοκώ να αναδείξω ταινίες που,πιθανώς,θάφτηκαν αδίκως,να θάψω ταινίες που δοξάστηκαν αδίκως και να αποδώσω τις κατάλληλες τιμές σε όσους το αξίζουν.Σας περιμένω στις 15 Μάρτη,στην αφετηρία αυτού του όμορφου ταξιδιού..