#Blogoscars 2014 - Best Script

10) Don Jon

Πέρα από την προφανή καυλάντα της υπόθεσης, υπήρχε κι αυτό το substory του "failure to launch", που πολύ με άγγιξε. Δώστε συναισθηματική αναπηρία στο λαό...

9) Borgman

Σαν να φασώθηκε ο Λάνθιμος με τον David Lynch και από τη φραντζάρα του τελευταίου να ξεφύτρωσε ο Haneke. To πιό ανεκτά weird σεναριάκι της χρονιάς...

8) The Wolf Of Wall Street

''Ξεκινάμε γράφοντας τη λέξη "fuck". Μετά,Copy-paste. Copy-paste. Copy-paste. Το αυτό"

7) The Motel Life

H αύρα από "Barfly" και οι φανταστικές (κυριολεκτικά και μεταφορικά) animation ιστοριούλες με κέρδισαν. Από τις παραγκωνισμένες ταινίες της χρονιάς...


6) La Grande Bellezza

H μία από τις δύο ταινίες ( η άλλη ήταν το "Spring Breakers") που με προβλημάτισαν φέτος. Και αν η μία κατέληξε γρήγορα στον κάλαθο με τα αφοδεύματα, το "La Grande Bellezza" με συνεχή έ(μ)παρση, διαρκώς φούντωνε μέσα μου. Ζάχος Χατζηφωτίου της Ιταλίας, μια Ευρώπη που παραπέει λάμπωντας, στο καλύτερο πάρτυ φθοράς και ντεκαντάνς...

5) Oh Boy!

Eπίσης παραγνωρισμένο. Ένιωσα σαν να κοιτάζομαι βαθιά στον καθρέφτη...

4) Gloria

Παρά το αυθόρμητο έμεσμα που μου προκαλεί κάθε ίχνος γεροντοέρωτα (Αννούλα Βίσση R.I.P), η Gloria έκρυβε μέσα της μία απόκοσμη δύναμη. Λαογραφία, σχεδόν, της κοινωνίας της Χιλής και μιά προσωπική ιστορία που ξεπερνά κατά πολύ το τώρα..

3) The World's End

Έφερε θύμησες από το διττό σενάριο του "From Dusk Till Dawn". Και όσο γοητευτικό και αστείο και αν ήταν το sci-fi κομμάτι, την αληθινή δύναμη του σεναρίου κρύβει η ιστορία ενός αγοριού με πολωτική σκέψη, που δεν κατάφερε ποτέ να γίνει ενήλικας. Έξτρα πόντοι, επειδή κάποιοι κακούργοι δεν της έδωσαν διανομή...

2) Βefore Midnight

Πύλος ρε μουνιά...

1) Ηer

Eντελώς ανεπιτήδευτα και χωρίς καμία (?) , ίσως, εκούσια πρόθεση, ο Jonze καταφέρνει να ξεπεράσει κατά πολύ την επιφανειακή στοιβάδα μιας ιστορίας μοναξιάς και αγάπης και μιλά τελικά για το ίδιο το human condition. Επίσης, παντελόνια χωρίς ζώνες (ΝΑΙ!!!!). Μόνο αγάπη...

Blogoscars S03e01 - Best Script

10) The Angel's Share

Paul Laverty (screenplay)

Eντάξει, δεν ήταν και τόσο σπουδαία ταινία, την ευκαιρία, όμως, να ψηφίσω Paul Laverty για 3η συνεχόμενη χρονιά δε θα την άφηνα ποτέ ανεκμετάλλευτη! Επικρατεί ο ψυχαναγκαστικός εαυτός μου!


9) Safety Not Guaranteed

Dereck Connolly (Screenplay)

This year's "Submarine"...


8) Un Cuento Chino

Sebastian Borensztein (Screenplay)

Aπόλυτα τρυφερό και ανθρώπινο, χωρίς αχρείαστα μελοδραματικά παροξύτονα.


7) Les Neiges Du Kilimanjaro

Robert Guédiguian (scenario), Victor Hugo (poem),

Jean-Louis Milesi

scenario

" Δε με νοιάζει άν θα τιμωρηθεί ή όχι.Θέλω απλά να μάθω τί συνέβη "

"Kaurismaki Αγάπη Μου" ή "ΠΑ.ΣΟ.Κ-άρα, σπιρούνια και καυτές σέλες"


6) Silver Tongues

Simon Arthur (screenplay)

Δεν λείπουν οι στιγμές της απόλυτης υπερβολής, κανείς, όμως, δεν μπορεί να το κατηγορήσει για έλλειψη πρωτοτυπίας.


5) The Master

Paul Thomas Anderson ( screenplay)

"I don't think Freddie is as committed to the cause as the cause is committed to him."

Πολλοί το βρήκαν δήθεν. Προσωπικά, το θεώρησα ώς την απόλυτα κλινική μελέτη της βάσης της θρησκείας και των φανατικών, από την αδηφάγο ανάγκη του Μaster για οπαδούς-δορυφόρους και όχι για συνοδοιπόρους, μέχρι και την ψυχαναλυτικά ανάπηρη νοοτροπία του οπαδού-ανήμπορου θεατή.
4) Moonrise Kingdom

Wes Anderson , Roman Coppola


" Poems don't always have to rhyme.They just have to be creative "

ΜΟΝΟ-ΑΓΑΠΗ!!!


 3) Bernie 

 Richard Linklater (screenplay), Skip Hollandsworth (screenplay)

"Texas,which could be five different states actually"

Ξεκινά ώς "το-καλύτερο-mockumentary-που-δεν-έχει-γυρίσει-ακόμα-ο-Christopher-Guest" και καταλήγει στο πιό πρωτότυπο "based on a true story".Φανταστική δουλειά από τον Linklater-έξτρα πόντοι επειδή γύρισε ταινία στην πατρίδα μου φέτος το καλοκαίρι.

2) Pieta 

Kim Ki Duk (screenplay)

Tα λέμε αναλυτικότερα στον Α' Γυναικείο. ..


1) The Cabin In The Woods

Joss Whedon, Drew Goddard


"Hadley: I'm never going to see a Mer-man."

 Mαύρη κωμωδία στον πυρήνα της, μακρά πνοή ανανέωσης για το splatter genre.



Ιn Memoriam ( Ή ποιά σενάρια δεν πρόλαβαν την παρέλαση της 25ης Μαρτίου):

Killing Them Softly, Django Unchained, Seven Psychopaths ,Ηit & Run, Play , Prometheus, Oslo 31 August, Friends With Kids, The Avengers, Τhe Μinister

Blogoscars 2012 - Best Movies #10 - #1

10)50/50


Γιατί,τα δευτερόλεπτα πρίν μπεί ο Αdam στο χειρουργείο,είναι ο πιό ρεαλιστικός τρόπος που έχει αποτυπωθεί ποτέ κινηματογραφικά ο φόβος θανάτου...



9)Warrior


Ξεδιάντροπα tearjerker,μου θύμισε,με την καλή έννοια,τις εποχές που είχαμε σόμπα πετρελαίου σπίτι και το "Τόλμη και Γοητεία" έμοιαζε με "Lost"...



8)The Artist


Το πιό λαμπρό αστέρι,ο Παπαμιχαήλ να χειρουργεί τούρνα απ'τη μπύρα ΦΙΞ και να ακούγεται το "Ήταν πρω'ί'.."(όχι αυτό ήταν από άλλη ταινία)κτλ-κτλ.Θα ήταν πολύ ψηλότερα με ένα λιγότερο obvious σενάριο και άν δεν είχε το πεπραγμένο του
"Pleasantville" να υπερκεράσει...
Bonus,ένα πολύ καλύτερο φινάλε:Το "Bang" ήταν,τελικά,της αυτοκτονίας.Ο ξανθός ζενπρεμιεδάκος που συνόδευε την "Μπέτυ Μαγγίρα",γίνεται μεγάλος αστέρας του έγχρωμου,αυτή τη φορά,κινηματογράφου και η ιστορία επαναλαμβάνεται σε λούπα(περίπου).



7)Τhe Descendants



Έφαγες που έφαγες το κέρατο το βερνικωμένο,τουλάχιστον,δέξου το με αξιοπρέπεια σαν τον George(Για τη φώτο,η ΜΡΑΑ λογόκρινε ώς R-rated την κανονική φωτογραφία .Eπίσης,πόσο γαμάτη ιδέα θα ήταν να υπάρξει mashup sequel των "The Descendants" και "The Descent";Θα το ψήφιζε πολύς κόσμος)



6)X-Men First Class


Ράινερ Βέρνερ Φασμπέντερ...



5)Submarine


Mε το τέλος της ταινίας,ένιωσα μία ακαταμάχητη επιθυμία να πάω στο Γκάζι ή στην πλατεία Καρύτση ή στην πλατεία Α.Ειρήνης,με καρό πουκάμισο και τεράστια κοκκάλινα γυαλιά,ακούγοντας μουσική,αποκλειστικά,από τα ακουστικά του mp3 μου...



4)Rise Of The Planet Of The Apes


Πρωτεύοντα ενωμένα,ποτέ ηττημένα!Η εκδίκηση του αλιβάνιστου Αυστραλοπίθηκου...




3)Tinker Tailor Soldier Spy


Τελικά,ο Gary ήταν πιό αξιοπρεπής από τον George μετά το κέρατο!Στο τέλος,όμως,του τον φόρεσε κανονικά του Ψolin...



2)Drive


Aντικλιματικό φινάλε(μου αρέσουν τα απόλυτα unhappy endings,τί να κάνω;),οτιδήποτε,όμως,προηγήθηκε στην οθόνη,να ξέρετε,καθυστερεί την κλιμακτήριο για 6,τουλάχιστον,χρόνια ...



1)Beginners


Για όλους τους συναισθηματικά ανάπηρους εκεί έξω,υπάρχει ελπίδα μετά το Beginners.Μην αρχίσω να γράφω πάλι για πάρκα και τα'ί'σματα σοκολάτας...

Blogoscars 2012 - Best Director

10)Jerzy Skolimowski (Essential Killing)

O διεθνής Τάσος Μπιρσίμ..



9)Richard Ayoade(Submarine)

Χίψτερ χίψτερ χίψτερ,χίψτερ χίψτερ χίψτερ!Χίψτερ;


8)Mike Mills(Beginners)

Suck on this,Marc Webb...


7)Andrea Arnold (Wuthering Heights)

Σκηνοθέτησε σαν τον αέρα που λυσσομανούσε στην ταινία.Την παραδέχομαι,κυρίως,γιατί είχα βαρεθεί να βλέπω λευκούς,γαλανομάτηδες Χίθκλιφ..




6)Rupert Wyatt (Rise Of The Planet Of The Apes)

Δε θα νιώσω ποτέ ξανά ασφαλής κοιτάζοντας ένα λεμούριο στα μάτια...



5)Michel Hazanavicius (The Artist)

Με τέτοιο επώνυμο,συνήθως,κερδίζεις Ευρωλίγκα,ο Μichel εδώ,όμως,έκανε σκηνοθετικό triple double...


4)Tomas Alfredson (Tinker Tailor Soldier Spy)

Πέρυσι σκηνοθέτησε το βαμπίρ.Φέτος ΤΟ βαμπίρ..


3)Nuri Bilge Ceylan(Once Upon A Time In Anatolia)

Φανταστικές νυχτερινές λήψεις,απίστευτοι συμβολισμοί.Περιμένουμε και το σίκουελ "Κάποτε στη Βίσση"...



2)Sean Durkin (Martha Marcy May Marlene)

Τέτοιο ντεμπούτο είχαμε να δούμε απ'του Μπορέλλι..


1)Nicolas Winding Refn (Drive)

Aφιόν Κάραγιαν..


Tέλος,ένα τιμητικό,εκτός συναγωνισμού,blogoscar στον Τιτάνα Νίκο Ζερβό για τη "Σαπίλα,Ξεφτίλα κ' Τεκίλα",γιατί είναι φίλος και θα με κράξει...

Blogoscars 2012 -Best Script

10)Woody Allen(Midnight In Paris)

Άν δεν μας τά'ι'ζε με το κουταλάκι τη λογική του στις τελευταίες σκηνές,θα το είχα ψηλότερα...



9)Ashley Edward Miller,Zack Stentz,Jane Goldman,Matthew Vaughn,Sheldon Turner,Bryan Singer(X-Men,First Class)

Για τον τόνο ψευδο'ι'στορικότητας που έδωσαν,αλλά και για τον πολύ σφιχτό ρυθμό...


8)Shion Sono(screenplay),Yoshiki Takahashi(screenplay) (Tsumetai nettaigyo aka. Cold Fish)

Oι Αδερφοί Κοέν συναντούν τον David Lynch(υπερβολές)


7)Paddy Considine (Tyrannosaur)

"Ήθελα μόνο να σε βλέπω.Δεν ήθελα να σε γνωρίσω,γιατί φοβόμουν την πιθανότητα να αποδειχθεί οτί δεν είσαι τέλεια.."



6)Pedro Almodovar(The Skin I Live In)

Για την εκδίκηση...


5)Alexander Payne,Nat Faxon,Jim Rash(screenplay),Kaui Hart Hemmings(novel) (The Descendants)

Γιατί υπήρξε ζωή πρίν και μετά την ταινία...



4)Paul Laverty(También la lluvia)

Για το νερό...


3)Richard Ayoade,Joe Dunthorne(novel) (Submarine)

Γιατί με έκανε hipster στα 30 μου...



2)Steven Zaillian(screenplay),Aaron Sorkin(screenplay),Stan Chervin(story),Michael Lewis(book "Moneyball: The Art of Winning an Unfair Game") (Μoneyball)

Για αυτή τη δαιμονισμένη ικανότητα του Sorkin,να μετατρέπει κάτι τόσο contemporary,σε πανανθρώπινη αξία.Kαι γιατί η τελευταία του σκηνή υπήρξε,ίσως,το μεγαλύτερο κλείσιμο ματιού που επιχείρησε ποτέ σεναριογράφος στο κοινό...


1)Mike Mills (Beginners)

Γιατί δε με άφησε να πάρω ανάσα:
"Χαλ: Ας πούμε πως όταν ήσουν μικρός το μόνο που ονειρευόσουν ήταν να έχεις ένα λιοντάρι. Και περιμένες, και περιμένες αλλά το λιοντάρι δεν ερχόταν. Αλλά ξαφνικά ερχόταν μια καμηλοπάρδαλη. Μπορείς να διαλέξεις: να είσαι μόνος σου ή να είσαι με την καμηλοπάρδαλη.
Ολιβερ: Θα περίμενα για το λιοντάρι.
Χαλ: Γι' αυτό ανησυχώ για σένα..."