Τρίτη 4 Οκτωβρίου 2011

ODI ERGO SUM

1 ΣΚΗΝΗ-ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ-ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΥΠΑΙΘΡΟΣ-ΑΝΟΙΞΙΑΤΙΚΟ ΑΠΟΓΕΥΜΑ
Στην ανθισμένη ύπαιθρο,ανάμεσα σε ελαιώνες,και με ήχους τζιτζικιών να γεμίζουν την ατμόσφαιρα,έχει στηθεί κάτι σαν λα’ι’κό δικαστήριο.Σε μία μακρόστενη έδρα κάθονται 3 δικαστές,με τον μεσαίο υπερυψωμένο σε σχέση με τους άλλους 2.Οι δικαστές,εμφανώς γερασμένοι,φορούν λευκές ρόμπες και λευκές περούκες.Μπροστά από τους δικαστές έχει στηθεί ένας διάδρομος,έτσι ώστε η έδρα και το παρευρισκόμενο πλήθος(δεξιά και αριστερά)να σχηματίζουν ένα νοητό Π.Το πλήθος,περίπου 60 άτομα,αποτελείται από:1)Ιερείς,άγνωστης θρησκείας.Οι μισοί ντυμένοι με κόκκινα και οι μισοί με μαύρα άμφια.Κρατούν όλοι από ένα μικρό παιδί και μουρμουρίζουν ακατάληπτους ύμνους.Παχείς και ρυτιδιασμένοι οι περισσότεροι.2)Σύγχρονους τεχνοκράτες,ντυμένους με πανάκριβα κουστούμια και δερμάτινες τσάντες.3)Παπαράτσι,κάμεραμεν και δημοσιογράφους με μικρόφωνα στα χέρια.4)Στρατιωτικούς,με καφέ ανοιχτές στολές και περιβραχιόνια,που φέρουν σήμα που προσομοιάζει τον αγκυλωτό σταυρό,αλλά στη θέση του έχουν ένα Χ.Οι περισσότεροι,έχουν περασμένα στους ώμους μικρά ταμπούρλα.Με τη χρήση μπαγκέτας,επαναλαμβάνουν έναν μονότονο ήχο.Όλοι οι παρευρισκόμενοι είναι αρσενικοί.
Από την αρχή του νοητού διαδρόμου,10 περίπου μέτρα μπροστά από την έδρα,ξεκινά πορεία πρός τους δικαστές ο κατηγορούμενος,με γυρισμένη πλάτη στην κάμερα.Ο κατηγορούμενος είναι το Απόλυτα Θε’ι’κό Όν.Ο Φορέας της Ζωτικής Ενέργειας.Το Όν είναι ντυμένο με λευκή ημιδιάφανη φορεσιά-νυχτικιά,έχει μακριά μαύρα μαλλιά μέχρι το μέσο της πλάτης και προχωρά αργά και αποφασιστικά,με τα χέρια ανοικτά πρός τους δικαστές.Στην πορεία του μπροστά από το πλήθος,κάποιοι λιποθυμούν λες και τους χτύπησε ηλεκτρικό ρεύμα,τα φλάς των φωτογράφων και οι ύμνοι των ιερέων εντείνονται,κάποιοι φτύνουν το Απόλυτα Θε’ι’κό Όν και ορισμένοι το καταριούνται μεγαλόφωνα.
ΜΕΡΟΣ ΤΟΥ ΠΛΗΘΟΥΣ: Σε μισούμεεεε!!!Καταριόμαστε εσένα και τη μήτρα της μάνας σου..
Στο μέσο περίπου της διαδρομής,κάποιος απλο’ι’κά ντυμένος χωρικός που τρύπωσε στο πλήθος,προσπαθεί να ξεπροβάλλει πρός τα εμπρός και να αγγίξει το Θε’ι’κό Όν,φωνάζοντας με δάκρυα στα μάτια..
ΧΩΡΙΚΟΣ:Δε βλέπετε τί πάτε να κάνετε;Είστε όλοι σας τυφλοί;Μας έδωσε τόσο απλόχερα την Αγάπη και εσείς ξέρετε μονάχα να κατασπαράζετε..
Το,ήδη,εξοργισμένο πλήθος τον απομακρύνει βίαια.Η οργή για το Απόλυτα Θε’ι’κό Όν έχει φτάσει στο ζενίθ.Τα φλάς,τα φτυσίματα και τα γιουχα’ι’σματα για το Πλάσμα βρίσκονται στην κορύφωση τους,καθώς το Όν φτάνει,πλέον,2 μέτρα από την έδρα.
ΜΕΣΑΙΟΣ ΔΙΚΑΣΤΗΣ(Μεγαλόφωνα,παρατεταμένα και με ένταση καθώς σηκώνεται όρθιος):Ησυχίαααα!!!
Ο μεσαίος δικαστής περνάει αποφασιστικά μπροστά από την έδρα και 2 βήματα μόλις μπροστά από το Όν.Το πλήθος έχει,πιά,σιωπήσει.
Ο δικαστής κοντοστέκεται για λίγα δευτερόλεπτα μπροστά στο Θε’ι’κό Όν και το επεξεργάζεται,σχολαστικά,με το βλέμμα.Στο τέλος,με ένα ύφος γεμάτο οργή και αηδία,χαστουκίζει το Θε’ι’κό Όν.Για πρώτη φορά,βλέπουν και οι θεατές,οτί το Θε’ι’κό Όν είναι μία όμορφη γυναίκα με λεπτά χαρακτηριστικά γύρω στα 30.Το Όν στρέφει ξανά,αργά,και χωρίς διαμαρτυρία το πρόσωπο στο δικαστή.Ο δικαστής,τότε,με μία βίαιη κίνηση γδύνει το Θε’ι’κό Όν .Τη στιγμή αυτή, τα φλάς αρχίζουν ξανά να αναβοσβήνουν και το πλήθος να καταριέται.
ΜΕΡΟΣ ΤΟΥ ΠΛΗΘΟΥΣ(κάθε γραμμή λέγεται και από άλλον στο κοινό,φωναχτά και με ένταση):
-Μάγισσααα!Κόψε την κλειτορίδα της...
-Βίασε την..
-Νομίζεις οτί είσαι καλύτερη μας σιχαμένη;
-Πώς τόλμησες,βρώμα,να μας μιλήσεις για Αγάπη;
-Κόψε την κλειτορίδα της.
Σε λίγα δευτερόλεπτα,σιωπούν και πάλι ακολουθώντας την οδηγία του δικαστή που είχε,εν τω μεταξύ, σηκώσει το δεξί χέρι του στον αέρα στο σήμα του STOP.Ο δικαστής κατεβάζει,μετά από λίγα δευτερόλεπτα,απότομα το χέρι.Τότε,με ένα ύφος,ταυτόγχρονα,λαγνείας και απέχθειας,βγάζει τεράστια κραυγή,αγκαλιάζοντας το Απόλυτα Θε’ι’κό Όν.
ΔΙΚΑΣΤΗΣ: Σε μισώώώώ...
Ο δικαστής αρχίζει να φιλά και να δαγκώνει το λαιμό και τον ώμο του Θε’ι’κού πλάσματος,καλώντας,με τα χέρια του,και το υπόλοιπο πλήθος να έρθει πρός τη μεριά του.Σύντομα,και άλλοι από το πλήθος και οι άλλοι δύο δικαστές,αρχίζουν να πλησιάζουν,να φιλούν ηδονικά και να δαγκώνουν με μίσος το Θε’ι’κό Όν(το οποίο δεν έχει αντιδράσει καθόλου στον όλο εξευτελισμό).Στο τέλος,μαζεύονται τόσοι,ώστε δε διακρίνουμε καθόλου πλέον το Όν.Το πλάνο γίνεται,ξαφνικά,ασπρόμαυρο.Το Θε’ι’κό Όν έχει πιά πεθάνει,έχει κατασπαραχθεί.Το πλήθος αρχίζει να διασκορπίζεται χειροκροτώντας και βγάζοντας ζητωκραυγές.Η κάμερα ζουμάρει στην άδεια,πλέον,φορεσιά του Θε’ι’κού Όντος..

FADE OUT

ΚΑΤΑΦΥΓΙΟ 13

ΣΚΗΝΗ 1-ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ-ΥΠΟΓΕΙΟ ΚΑΤΑΦΥΓΙΟ-ΑΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΤΗ ΩΡΑ-ΧΕΙΜΩΝΑΣ
Ο χώρος φωτίζεται από χριστουγεννιάτικα λαμπιόνια που τρεμοπαίζουν και,συχνά,σβήνουν και από μία μικρή ξυλόσομπα.Ακούγεται ένας χριστουγεννιάτικος ρυθμός από ένα μουσικό κουτί.Στον τοίχο ράφια με κονσέρβες,φαινομενικά άχρηστα αντικείμενα,αυτοσχέδια όπλα,σίδερα,σωλήνες,μποτίλιες γεμάτες βρώμικο νερό και λίγα βιβλία.Πίσω από ένα ξύλινο γραφειάκι,γεμάτο και αυτό με,μάλλον,άχρηστα αντικείμενα και ένα περίστροφο,βρίσκουμε καθισμένο έναν 55χρονο ρακένδυτο άνδρα να κοιτάζει απροσδιόριστα,και με κάποια δόση τρόμου,στα αριστερά του.Σε λίγα δευτερόλεπτα,στρέφει το βλέμμα του ευθεία και ξεκινά να μιλά σε έναν αναμμένο ασύρματο.
ΑΝΔΡΑΣ ΧΩΡΙΣ ΟΝΟΜΑ: «Ελπίζω να μ’ακούς.Άν όπως έλεγαν,παλιά,ο διάβολος κρύβεται στις λεπτομέρειες,τότε στις λεπτομέρειες της δικής μου ζωής κρύβονται σύσσωμες οι βρώμικες ορδές της Κόλασης.Πίστεψε με,όμως,πως ούτε καν εκείνος ο αναθεματισμένος με τα κέρατα και με όλη του την πονηριά,δε θα άντεχε δευτερόλεπτο εκεί πάνω.Γιατί εκεί (Δείχνει με το δάχτυλο του προς τα επάνω,την επιφάνεια της Γής),συμβαίνει κάτι παραπάνω από σατανικό και ανίερο:Δεν έχει μείνει ούτε Θεός,ούτε Διάβολος.Ούτε κάν η ανάμνηση τους.Παρελθόν και μέλλον έχουν γίνει ένα.Υπάρχει,μόνο,το παρόν,το τώρα...
Πέρασαν,κιόλας,20 χρόνια από την τελευταία φορά που είδα άλλον άνθρωπο και 15 από τότε που έχω να δώ την Απειλή.Ήταν εξωγήινοι;Μηχανές;Άνθρωποι;Δεν έχει σημασία πλέον.Σημασία έχει οτί (αηδιασμένος) θυμάμαι τα ουρλιαχτά τους.Και,τώρα,στέκομαι εδώ,γερασμένος,ανήμπορος να νιώσω χαρά και,κυρίως,χωρίς καμιά ελπίδα να την αναγνωρίσω ποτέ σε ξένα μάτια....
Η φωνή του αρχίζει να σπάει.Ξεροκαταπίνει.Ανοίγει ένα κουτί που βρίσκεται επάνω στο γραφείο και βγάζει ένα σκονισμένο και κλειστό πακέτο με άφιλτρα τσιγάρα.Το ανοίγει,ανάβει ευλαβικά ένα τσιγάρο(χρησιμοποιώντας σπίρτο)με χέρι τρεμάμενο,και συνεχίζει να μιλά στον ασύρματο.
ΑΝΔΡΑΣ ΧΩΡΙΣ ΟΝΟΜΑ : (Με βαθύ αναστεναγμό) Απόκαμα.Απόψε,θα κάψω τα τελευταία βιβλία μου για να αντέξω αυτό το κρύο βράδυ.Κάποτε,το έλεγαν Χριστούγεννα και ούτε θυμάμαι το γιατί.Όσα γνώρισα για την «αλλοτινή ζωή»,τα γνώρισα μέσα από αυτές τις σελίδες(κοιτώντας τα βιβλία του).Μαζί τους,καίω ότι απέμεινε απ’ τη ψυχή μου.Το κομμάτι εκείνο που με κρατούσε ακόμα άνθρωπο..
Με μία βιαστική κίνηση αρπάζει τα λιγοστά βιβλία,όλα του Ιουλίου Βέρν,και τα πετά στη μικρή σομπίτσα που τον κρατά ζεστό. (συνεχίζει)
ΑΝΔΡΑΣ ΧΩΡΙΣ ΟΝΟΜΑ : Άν επέζησες κάπου εκεί έξω,σε εκλιπαρώ να τολμήσεις και να βγείς στην επιφάνεια.Για 30 χρόνια ιχνηλατώ,ευλαβικά,την Απειλή και είμαι,πλέον,σίγουρος οτί έπαψε να υπάρχει.Παρασσιτούσα στα σωθικά Της.Διδάχθηκα από τις πρακτικές Της.Η μοίρα μας έμελλε να είναι κοινή και ας μην κατάφερα ποτέ να επαναστατήσω εναντίον Της.Για να επαναστατήσεις,θα πρέπει να έχεις κάτι να χάσεις... (μικρή παύση).Και τώρα,χωρίς την Απειλή,χάνομαι και εγώ..
(Μετά από λίγα δευτερόλεπτα παύσης,ο επιζήσαντας,αρχίζει να δακρύζει και βαθιά συγκινημένος,συνεχίζει να μιλά)
ΑΝΔΡΑΣ ΧΩΡΙΣ ΟΝΟΜΑ: Όποιος κι αν είσαι,όπου και αν είσαι, εύχομαι να βρείς το θάρρος να ανέβεις στο φώς.Να κάνεις μια καινούργια αρχή.Πάνω απ’όλα,εύχομαι να νιώσεις όσα δεν κατάφερα εγώ να νιώσω ...
Στο σημείο αυτό σβήνει το τσιγάρο και το πλάνο κλειδώνει σταδιακά στο πρόσωπο του.Στα αριστερά του προσώπου του εμφανίζεται η κάνη από το περίστροφο που βρισκόταν επάνω στο γραφείο,χωρίς να βλέπουμε το χέρι που το κρατάει.Το όπλο εκπυρσοκροτεί,το κεφάλι χάνεται βίαια από το πλάνο(λόγω της σφαίρας),η κάνη,όμως,παραμένει όρθια.Στον ασύρματο,ακούγεται μία γυναικεία φωνή.
ΓΥΝΑΙΚΕΙΑ ΦΩΝΗ: Άνθρωπε!Άνθρωπε,με ακούς;(Μικρή παύση)Με ακούς; Άν τα πράγματα είναι έτσι όπως τα λές,νομίζω οτί υπάρχει ακόμα ελπίδα.Με λένε Ελένη και βρίσκομαι στο καταφύγιο 13.Θα προσπαθήσω να ανέβω στην επιφάνεια.Άνθρωπε,με ακούς;Πού βρίσκεσαι;
Η κάνη κατεβαίνει και εξαφανίζεται από το πλάνο.Λίγα δευτερόλεπτα σιωπής.
FADE OUT
Στην οθόνη εμφανίζεται το εξής μήνυμα:
«H ειρήνη θα έρθει,όταν ο τελευταίος άνθρωπος στη γή δολοφονήσει τον προτελευταίο»
Μετά από ένα δευτερόλεπτο,κάτω από το παραπάνω μήνυμα,εμφανίζεται και το όνομα εκείνου στον οποίο ανήκει η φράση:
Αδόλφος Χίτλερ

Τρίτη 29 Μαρτίου 2011

Blogoscars Part IX - Best Movies #5 - #1

5)

Inception.

4)

Enter The Void.

3)

The American.

2)

Another Year.

1)

The Black Swan.


That's all folks!Θα σας ενημερώσω σύντομα για τα συγκεντρωτικά αποτελέσματα,κάνοντας και μια μικρή αποτίμηση της εμπειρίας των blogoscars...

Κυριακή 27 Μαρτίου 2011

Blogoscars Part VII -Best Movies #20 - #11

Xωρίς λόγια...

20)

Wall Street-Money Never Sleeps.

19)

The Fighter.

18)

Legend Of The Guardians-Τhe Owls of Ga'Hoole.



17)

I Love You Phillip Morris.

16)

Defendor.

15)

Brooklyn's Finest.

14)

Daybreakers.

13)

All Good Things.

12)

Megamind.

11)

Ghost Writer.

Παρασκευή 25 Μαρτίου 2011

Blogoscars Part VI - Best Actress

Τα είπαμε και στην εισαγωγή για το β'γυναικείο...

10)

Halle Berry για το Frankie And Alice.Θα μπορούσε να είναι και ο ρόλος της ζωής της.Είναι τόσο πρόσφατο,όμως,το United States Of Tara και,έτσι,οι συγκρίσεις γίνονται αναπόφευκτα.

9)

Τilda Swinton για το I Am Love.Παγωμένη βασίλισσα για πολλούς,εξωγήινη φιγούρα για άλλους,δεν παύει να είναι,όμως,ηθοποιός με παιδεία και το αποδεικνύει και φέτος.

8)

Αmanda Seyfried για το Chloe.Τρέμουν τα χείλια της Scarlett...

7)

Anne Hathaway για το Love And Other Drugs.Σε μία τόσο μέτρια ταινία,κατάφερε να μου αλλάξει γνώμη και για το άν είναι καλή ηθοποιός και για το άν είναι ωραία γυναίκα...

6)

Hailee Steinfeld για το True Grit.Η πραγματική πρωταγωνίστρια του έργου.

5)

Julian Moore για το The Kids Are Alright.Δε ξετρελάθηκα με την ταινία,εδώ,όμως,μιλάμε για ερμηνευτικό μεγαθήριο που δύσκολα αγνοείς...

4)

Alicja Bachelda για το Ondine.Μία εικόνα,χίλιες λέξεις...

3)

Κirsten Dunst για το Αll Good Things.Aπό τα δυναμικότερα κινηματογραφικά come back.Μαγικό πλάσμα σε αυτήν την ταινία...

2)

Carey Mulligan για το Never Let Me Go.Συγκλονιστική ερμηνεία.Ηθοποιός που μπορεί να σε πείσει και για το πιό απίστευτο...

1)

Νatalie Portman για το The Black Swan.Τα λόγια είναι περιττά.Φέτος θα ήταν ξεκάθαρα η χρονιά της άν δεν υπήρχε η Lesley Manville...

Τετάρτη 23 Μαρτίου 2011

Blogoscars Part V - Best Actor

Η μόνη λίστα στην οποία έχω κάποιο κενό,κυρίως,γιατί δεν έχω καταφέρει ακόμη να δώ το "Barney's Version".Λατρεύω Paul Giamatti και έχω ακούσει τα καλύτερα για την ερμηνεία του.Ελπίζω να το έχουν δεί αρκετοί από τους υπόλοιπους bloggers και να αποδώσουν τα εύσημα.Πάμε,όμως,στη δική μου δεκάδα για τώρα...

10)

Ray Winstone για το 44 Inch Chest.Σε κερδίζει από την πρώτη κιόλας σκηνή.Εκεί,που στέκεται αμίλητος και ακούνητος ακούγωντας το "Without You"...

9)

Jesse Eisenberg για το The Social Network.Δεν είμαι fan του συγκεκριμένου ηθοποιού,το geek στοιχείο,όμως,που απαιτούσε ο ρόλος,το εξυπηρέτησε άριστα.

8)

Αaron Johnson για το Kick Ass.Δεν είναι τυχαία η φώτο που χρησιμοποίησα,καθώς η θέση του στη λίστα μου είναι,μάλλον,τιμιτική για τη συνολική φετινή του παρουσία.Κονταροχτυπιέται με τον Andrew Garfield για το Next Best Thing...

7)

James Franko για το 127 Hours.Για τα ψήγματα James Dean που διακρίνω στο βλέμμα του...

6)

Robert Duvall για το Get Low.Βιβλική φιγούρα,τεράστιος ηθοποιός.

5)

Jim Carrey για το I Love You Phillip Morris.Άψογος,στον πλέον ξεχωριστό ρόλο της καριέρας του.


4)

Colin Firth για το The King's Speech.Εκπληκτικός,μα κάπως διεκπαιρεωτικός.To άξιζε περισσότερο πέρυσι για το "A Single Man".

3)

Cassey Affleck για το The Killer Inside Me.Για την εκπληκτική διαχείριση ενός βίαιου ρόλου.

2)

Εdward Norton για το Leaves Of Grass.Μετά από πολύ καιρό μας έδωσε ένα σπουδαίο ρόλο και μας θύμισε γιατί τον αγαπήσαμε στα late 90's...

1)

George Clooney για το The American.Le Samurai,βρήκες το μάστορα σου.Ρόλος υπόκωφης έντασης και κινηματογραφικής μαγείας.